Szczegółowe dane: | |
| Kraj: | Polska |
| Województwo: | Lubuskie |
| Miejscowość: | Zielona Góra |
| Lokalizacja: | ul. Wrocławska 20 |
PAMIĘCI KOBIET POLSKICH
ZAMĘCZONYCH PRZEZ
HITLEROWCÓW
W FILII OBOZU
KONCENTRACYJNEGO
GROSS ROSEN
W LATACH 1944–1945
ZAŁOGA POLSKIEJ WEŁNY
ZIELONA GÓRA 1979
Niemiecki, nazistowski obóz pracy.
W tym miejscu, na terenie dawnych zakładów włókienniczych Deutsche Wollenwaren Manufaktur AG (powojenna Polska Wełna), od 1942 roku działał kobiecy obóz pracy przymusowej. Więźniarkami były głównie Żydówki z Polski i Węgier. W lutym 1942 roku przybył tu pierwszy transport polskich Żydówek z obozu przejściowego w Sosnowcu.
Od 1 lipca 1944 roku obóz był filią niemieckiego nazistowskiego obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. Warunki pracy uległy znacznemu pogorszeniu. Przywieziono tu polskie i węgierskie Żydówki z Birkenau.
28 stycznia 1945 roku do Grünbergu dotarła piesza grupa około 1700, wycieńczonych węgierskich Żydówek z obozu w Schlesiersee (dziś Sława). 29 stycznia Niemcy ewakuowali obóz w Grünbergu. Wyruszył stąd najdłuższy Marsz Śmierci II wojny światowej. Liczył około 2600 więźniarek, pędzonych kilkaset kilometrów w morderczych warunkach. Gehennę przeżyło zaledwie 300 z nich.
Kobiety podzielono na dwie grupy, po 1300 osób. Pierwszą pędzono ponad 500 km w kierunku obozu w Bergen-Belsen. Drugą – 800 km w kierunku obozu w Dachau, a ostatecznie miejscowości Volary w Czechach. Nieliczne więźniarki, które tam dotarły, 6 maja zostały wyzwolone przez żołnierzy amerykańskich.
