Obozy koncentracyjne były miejscami masowego przetrzymywania i eksterminacji ludzi, tworzonymi głównie przez reżimy totalitarne w XX wieku, zwłaszcza przez hitlerowskie Niemcy podczas II wojny światowej.
Początkowo służyły do izolowania przeciwników politycznych, mniejszości narodowych i społecznych, lecz szybko stały się narzędziem terroru i ludobójstwa. Największą sieć obozów stworzyli Niemcy, z miejscami takimi jak Auschwitz-Birkenau, Treblinka czy Majdanek, gdzie życie straciły miliony osób – głównie Żydów, ale też Polaków, Romów, jeńców wojennych i innych grup.
Obozy dzieliły się na obozy pracy, obozy zagłady i klasyczne obozy koncentracyjne. Więźniowie byli poddawani nieludzkim warunkom życia, głodowi, ciężkiej pracy, torturom i masowym egzekucjom. Obozy te stały się symbolem największych zbrodni XX wieku i do dziś są przestrogą przed nienawiścią, rasizmem i totalitaryzmem.
