Urodził się 9 września 1879 w Drohobyczu, był doktorem prawa, prezesem Związku Filistrów Helonii i działaczem społecznym. Z małżeństwa z Zofią z d. Strzetelska (1890-1955) miał syna Zbigniewa Kiedacza. Urząd prezydenta Poznania objął jako dotychczasowy wiceprezydent 14 września 1921 po śmierci Jarogniewa Drwęskiego i pełnił do czasu wyboru nowego prezydenta, Cyryla Ratajskiego, 26 kwietnia 1922. Drugi raz urząd prezydenta Poznania pełnił w okresie 17 listopada 1924 - 14 czerwca 1925 zastępując Cyryla Ratajskiego (w tym czasie Ratajski był Ministrem Spraw Wewnętrznych). Był członkiem Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania. Został rozstrzelany w Forcie VII 25 października 1939.
