W okolicach wsi Komarów na Zamojszczyźnie miała miejsce największa bitwa kawaleryjska w XX wieku. Polska 1 Dywizji Jazdy dowodzona przez gen. Juliusza Rómmla w skład, której wchodziły: VI Brygada Jazdy pod dowództwem Konstantego Plisowskiego, 7. Brygada Jazdy płk. Henryka Brzezowskiego oraz batalion szturmowy 1. Dywizji Jazdy kpt. Stanisława Maczka pokonała dwie dywizje bolszewickiej 1. Armii Konnej (Konarmia) Siemiona Budionnego i zmusiła je do odwrotu za Bug. Siły polskie liczyły ok. 1500 żołnierzy, 70 ciężkich karabinów maszynowych i 16 dział, a siły bolszewickie liczyły ponad 6000 żołnierzy, około 350 ckm-ów oraz około 50 dział. Straty po stronie bolszewików wyniosły około 2/3 swego stanu osobowego. Straty strony polskiej to około 300 poległych i rannych oraz 500 koni.
Kawaleria
Kawaleria to rodzaj wojsk, który przez wieki stanowił trzon sił zbrojnych wielu państw, w tym Polski. Tradycyjnie była to formacja wojskowa poruszająca się konno, co zapewniało jej wyjątkową mobilność, szybkość manewrowania oraz zdolność do błyskawicznego ataku. W Polsce kawaleria odegrała szczególną rolę nie tylko militarną, ale i symboliczną – stała się elementem narodowej tożsamości i wojskowej dumy.
Polska kawaleria osiągnęła światową sławę już w epoce nowożytnej. Najbardziej znaną formacją byli husarze – ciężkozbrojna kawaleria Rzeczypospolitej Obojga Narodów, znana z szarży, która potrafiła przełamać nawet najpotężniejsze szyki przeciwnika. Ich udział w bitwie pod Kircholmem (1605) czy pod Wiedniem (1683) jest do dziś symbolem militarnej potęgi i odwagi. Husarze są uznawani za jedną z najskuteczniejszych formacji kawaleryjskich w historii.
W XIX wieku kawaleria nadal odgrywała ważną rolę w powstaniach narodowych. W Powstaniu Listopadowym i Styczniowym działały oddziały jazdy, które walczyły mimo ograniczonych środków. Symbolem tej epoki była jazda kosynierów i lekka kawaleria powstańcza, ukazująca ducha walki Polaków.
W XX wieku, mimo rozwoju broni palnej i mechanizacji armii, Polska kawaleria nie straciła znaczenia. W II Rzeczypospolitej Wojsko Polskie posiadało 11 brygad kawalerii, które były elitarnymi jednostkami. Najsłynniejszym epizodem była bitwa pod Mokrą (1 września 1939), gdzie Wołyńska Brygada Kawalerii powstrzymała niemiecką dywizję pancerną. Również Nowogródzka Brygada Kawalerii bohatersko walczyła pod Kockiem – ostatnią bitwą kampanii wrześniowej.
Choć współczesne wojsko nie posiada już tradycyjnych oddziałów konnych, dziedzictwo kawalerii jest wciąż żywe. Jej tradycje kultywują współczesne brygady zmechanizowane i pancerne. Polscy kawalerzyści pozostają symbolem odwagi, honoru i niezłomności, a ich szarże – zarówno historyczne, jak i symboliczne – na zawsze zapisały się w dziejach Polski.