Armia „Pomorze”

Armia „Pomorze” miała za zadanie obronę na kierunkach z Prus Zachodnich i z Gdańska na Bydgoszcz oraz z Prus Wschodnich na Toruń i Włocławek. W ramach Armii miał działać Korpus Interwencyjny stworzony pod wpływem wzrostu zagrożenia Gdańska przez pucz Niemców. Korpus został jednak rozwiązany 31 sierpnia. Siły Armii były rozdzielone przez Wisłę, na której operowała flotylla okrętów rzecznych. Armia „Pomorze” brała udział w bitwie w Borach Tucholskich, obronie Bydgoszczy i w bitwie nad Bzurą pod Łowiczem i Sochaczewem. Dowódca: generał dyw. Władysław Bortnowski. Szef sztabu: płk dypl. Ignacy Izdebski Skład Armii: Grupa Operacyjna „Czersk”, Oddział Wydzielony „Starogard”, Oddział Wydzielony „Tczew”, Oddział Wydzielony „Wisła”, Oddział Wydzielony „Wisła” Flotylli Rzecznej PMW, Oddział Wydzielony „Toruń”, Korpus interwencyjny (rozwiązany 31 sierpnia), Grupa Operacyjna „Wschód”. 1 września 1939 dowódca Armia „Pomorze” dysponował łącznie: 63 batalionami piechoty, w tym 46 batalionami piechoty w pięciu dywizjach piechoty, 2 batalionami strzelców, batalionem karabinów maszynowych i broni towarzyszącej, 12 batalionami Obrony Narodowej, batalionem nadwyżek 4 DP (II/208 pp), batalionem Przysposobienia Wojskowego „Toruń”, 25 szwadronami kawalerii, w tym 16 szwadronami liniowymi i 4 szwadronami ckm w czterech pułkach Pomorskiej BK oraz 5 szwadronami kawalerii dywizyjnej, 9 pododdziałami kolarzy, w tym 5 kompaniami w dywizjach piechoty oraz czterema szwadronami, 13 bateriami artylerii ciężkiej, 55 bateriami artylerii lekkiej i 4 bateriami artylerii konnej oraz 16 plutonami artylerii piechoty, 4 bateriami motorowymi artylerii przeciwlotniczej 40 mm typ A i B, 3 pododdziałami pancernymi, w tym samodzielną kompanią czołgów rozpoznawczych, szwadronem czołgów rozpoznawczych i szwadronem samochodów pancernych typ A nr 81, 5 eskadrami lotniczymi, w tym dwiema myśliwskimi, dwiema towarzyszącymi i jedną rozpoznawczą, a ponadto dwoma plutonami łącznikowymi.