Stanisław Żółkiewski - Dziennik historii

W rozegranej bitwie nad rzeką Udycz wojska polskie dowodzone przez hetmana Stanisława Żółkiewskiego odniosły zwycięstwo nad Tatarami.

Podczas rokoszu Zebrzydowskiego miała miejsce bitwa pod Guzowem. Do walki stanęło 10 tysięcy wojsk rokoszan i 12 tysięcy wojsk króla Zygmunta III Wazy. Wojska polskie dowodzone były przez hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego i wielkiego hetmana litewskiego Jana Karola Chodkiewicza. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk królewskich.

Rozegrała się bitwa pod Kłuszynem. Niewielka Polska Armia dowodzona przez hetmana Stanisława Żółkiewskiego, składająca się głównie z husarii, rozbiła wielokrotnie liczniejsze wojska moskiewsko-szwedzkie. Zwycięstwo to, otworzyło Polakom drogę do Moskwy.

Oddziały hetmana Żółkiewskiego weszły do Moskwy i przebywały tam w różnej liczebności do 26 października 1612 roku. Zajęły Kreml oraz dwie dzielnice: Kitajgorod i Biełgorad.

Oddziały polskie pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego wkroczyły na moskiewski Kreml.

Wojska polskie pod dowództwem hetmana Stanisława Żółkiewskiego ruszyły do ostatecznego szturmu na Twierdzę Smoleńsk. Obrona miasta skapitulowała już następnego dnia. Po 20 miesiącach i 11 dniach oblężenia Smoleńsk, utracony w 1514 roku powrócił do Wielkiego Księstwa Litewskiego.

Odmawiając ucieczki z pola bitwy pod Cecorą podczas odwrotu zginął wybitny dowódca, kanclerz wielki koronny, hetman wielki koronny Stanisław Żółkiewski. Jego głowa została zawieszona przez Turków nad wejściem do pałacu sułtańskiego w Stambule.