Roman Strzałkowski

Urodził się w 1943 r. w Warszawie. Został prawdopodobnie adoptowany (USC w Warszawie nie potwierdził aktu urodzenia na takie nazwisko) przez Annę (mającą wtedy 41 lat) i Jana Strzałkowskich, którzy podobno działali w AK, bo brak jest szczegółów na ten temat. Po wojnie przenieśli się do Poznania, lecz w miejscu zamieszkania nie byli lubiani, gdyż traktowali sąsiadów z wysoka, uważając się za przedstawicieli warszawskiej inteligencji i rzekomych członków AK, z czym się bardzo obnosili. (Anna Strzałkowska pracowała jako pakowaczka przy taśmie w fabryce czekolady, ubierała się do pracy na styl warszawskiej damy z lat 30. – wielkie kapelusze, koronki itp.; po śmierci syna małżeństwo Strzałkowskich rozpadło się). Był uczniem VII klasy Szkoły Podstawowej nr 40 w Poznaniu (wcześniej wyrzucony z Państwowej Szkoły Muzycznej I stopnia im. Karola Kurpińskiego w Poznaniu za złe sprawowanie. Roman zginął 28.06.1956 r. podczas zamieszek zbrojnych w Poznaniu, najprawdopodobniej przypadkowo. Matka przedstawiła jego śmierć w takim świetle, że dało to początek późniejszym spekulacjom, które jako dogmaty weszły do historiografii przedmiotu. Według jej wersji, Strzałkowski miał iść na czele demonstracji pod gmachem UB, a następnie przejąć od rannej tramwajarki zakrwawiony sztandar i pobiec z nim prosto pod kule UB. Według najnowszych badań, zgodnych z zeznaniami innych świadków, najbardziej prawdopodobna jest jednak wersja, według której Strzałkowski zginął przypadkowo bądź został zastrzelony na terenie dyspozytorni UB, gdzie znaleziono jego ciało, przez funkcjonariuszkę UB, Teofilę Kowal.