Urodził się 25 lipca 1908 roku we Lwowie, syn Stanisława, profesora i rektora Uniwersytetu Poznańskiego, oraz Amelii z Malewskich. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie A. Mickiewicza w Poznaniu. Od 1934 r. działacz ONR. Jako podporucznik rezerwy walczył w kampanii wrześniowej 1939 r. Działalność konspiracyjną rozpoczął w szeregach Grupy „Szańca”, wywodzącej się z przedwojennego ONR-„ABC”. Członek powołanego na przełomie 1939 i 1940 r. Komisariatu Cywilnego, kadrowej organizacji obozu narodowego, której celem było przygotowanie administracji na wyzwolonych spod okupacji terenach Polski. Szef Administracji Ogólnej w strukturach Służby Cywilnej Narodu NSZ. Od lipca 1943 r. członek Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej i Dowództwa NSZ, przeciwnik scalenia z AK. Uczestnik Powstania Warszawskiego. Od września 1944 do kwietnia 1945 r. komendant okręgu NSZ-OP Częstochowa, a następnie komendant Inspektoratu Zachód NSZ-OP. Przejściowo współpracował z komendą Obszaru Zachód „Nie”. Od sierpnia 1945 r. p.o. komendanta głównego NSZ-OP. Na przełomie 1945 i 1946 r. wszedł wraz z grupą NSZ-OP do NZW. Aresztowany 15 lutego 1947 roku w Zakopanem. Skazany przez komunistyczny sąd na karę śmierci 2 marca 1948 r. Stracony w więzieniu mokotowskim w Warszawie 12 maja 1948 roku Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski. Jego szczątki odnaleziono latem 2012 r. w kwaterze „Ł” Cmentarza Wojskowego na Powązkach w Warszawie. 27 września 2015 r. ppłk Stanisław Kasznica został uroczyście pochowany w Panteonie Mauzoleum Żołnierzy Wyklętych-Niezłomnych na Łączce na Powązkach Wojskowych w Warszawie.