Jan Niemierski ps. „Kasperski” (ur. 26 czerwca 1886 r. w Butrynach – zm. 1941 w KL Auschwitz-Birkenau) – polski oficer Wojska Polskiego, komendant Straży Mazurskiej, prezydent Rzeszowa, więzień i ofiara niemieckiego obozu koncentracyjnego.
Pochodził z rodziny gospodarzy, syn Józefa i Anny z domu Wit. Ukończył gimnazjum we Frankfurcie nad Odrą (1906), odbył służbę w 1. Pułku Grenadierów w Królewcu, a później pracował jako urzędnik bankowy. Podczas I wojny światowej walczył w armii niemieckiej, równocześnie działając w Polskiej Organizacji Wojskowej.
W listopadzie 1918 r. wstąpił do Wojska Polskiego. Walczył w szeregach 6. Pułku Piechoty Legionów pod Lidą, Wilnem i Dźwigniskiem, za co odznaczono go Orderem Virtuti Militari. W 1920 r. został komendantem Straży Mazurskiej, tajnej organizacji chroniącej polskie wiece i działaczy plebiscytowych na Warmii i Mazurach.
Po rozwiązaniu Straży pełnił służbę w 6 pp, awansując do stopnia majora. Był dowódcą kompanii i batalionu, zastępcą dowódcy 60. Pułku Piechoty, następnie 19. Pułku Piechoty im. Odsieczy Lwowa. Od 1930 r. dowodził batalionem Korpusu Ochrony Pogranicza „Hoszcza”.
3 stycznia 1935 r. wybrano go na prezydenta Rzeszowa. Funkcję tę pełnił do 1939 r., angażując się w działalność społeczną – m.in. w Związku Miast Polskich, Lidze Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej, Lidze Morskiej i Kolonialnej oraz Związku Strzeleckim.
Po wybuchu II wojny światowej i wkroczeniu Niemców do Rzeszowa został aresztowany przez Gestapo. W kwietniu 1941 r. trafił do obozu Auschwitz-Birkenau (nr 11328), gdzie wkrótce zginął.
Jan Niemierski „Kasperski” był żołnierzem, społecznikiem i patriotą, oddanym sprawie polskiej niepodległości. Jego pamięć uhonorowano m.in. tablicą pamiątkową na budynku Komendy Miejskiej Policji w Olsztynie, odsłoniętą w 2022 r. przez Instytut Pamięci Narodowej.
