Por. Stanisław Grabda ps. „Bem” (1916–1953) – żołnierz podziemia antyniemieckiego i antykomunistycznego, oficer NSZ i uczestnik powojennej konspiracji na Kielecczyźnie. Urodził się 3 grudnia 1916 r. w Przededworzu koło Chmielnika. W 1938 r. ukończył gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Kielcach oraz kurs w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty.
W kampanii wrześniowej 1939 r. walczył w 4 Pułku Piechoty w ramach Armii „Łódź”, został ranny i trafił do niewoli, z której uciekł. W 1940 r. wstąpił do konspiracji: najpierw Związku Jaszczurczego, później do NOW, a następnie do NSZ, używając pseudonimów „Vir-Olszyna”, a później „Bem”.
Od marca 1943 r. pełnił funkcję instruktora V Okręgu Wojskowego NSZ. Organizował struktury konspiracyjne, prowadził szkolenia, wywiad i dywersję na Kielecczyźnie i Lubelszczyźnie. W 1944 r. służył w 204. Pułku Piechoty Ziemi Kieleckiej NSZ, a w sierpniu tego samego roku został dowódcą 1. kompanii I batalionu. W listopadzie 1944 r. odszedł z Brygady Świętokrzyskiej i wstąpił do Batalionu Szturmowego „Tobruk” 106 Dywizji AK, z którym walczył do stycznia 1945 r.
Po wojnie ukrywał się przed represjami NKWD i UB. W 1947 r. ujawnił się w ramach amnestii i osiedlił w Gdańsku-Oliwie. 16 stycznia 1950 r. został aresztowany przez UB. Po brutalnym śledztwie Wojskowy Sąd Rejonowy w Kielcach skazał go 30 sierpnia 1952 r. na karę śmierci za rzekomą „działalność na rzecz obcego państwa”.
Wyrok wykonano 15 kwietnia 1953 r. w więzieniu w Kielcach. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane. W 2019 r. został pośmiertnie awansowany do stopnia kapitana.
