Urodził się w Półwsiu Zwierzynieckim koło Krakowa 29 października 1829 roku. Wcześnie osierocony, był wychowywany przez starsze rodzeństwo. Był aktywnym działaczem organizacji Czerwonych w Warszawie. Aktywnie uczestniczył w wystąpieniach niepodległościowych w latach 1846, 1848. Przyjął pseudonim „Lelewel” na cześć wybitnego patrioty Joachima Lelewela, który wywarł na niego duży wpływ. W czasie powstania styczniowego był dowódcą oddziałów partyzanckich i naczelnikiem województw lubelskiego i podlaskiego. Stoczył około 25 bitew, a przez jego oddział przeszło ponad 1600 powstańców. 16 czerwca zajął Łuków i zabrał kasę rządową, a następnego dnia przeszedł przez Międzyrzecz. 22 czerwca pod Kłuszynem przejął konwój kozacki wiozący pocztę. W dzień później stoczył krwawą bitwę pod Różą, gdzie został zaatakowany przez dwa tysiące piechoty oraz szwadron dragonów i kozaków. Pod koniec czerwca „Lelewel” otrzymał rozkaz przekazania oddziału pułkownikowi Krysińskiemu i udania się do Galicji w celu organizowania i formowania nowych partii powstańczych. Dosłużył się stopnia podporucznika. Zginął 6 września 1863 w bitwie pod Batorzem.
