Urodził się 21 czerwca 1912 w Warszawie inżynier, mechanik, wynalazca, żołnierz Armii Krajowej i uczestnik powstania warszawskiego, w latach 1994–1997 prezes Związku Powstańców Warszawskich. Wybuch wojny zaskoczył go w Sadkowie 1 IX 1939. 17 IX 1939, po ewakuacji lotniska na wschód, został, jako pilot samolotu łącznikowego R-XIII F, zestrzelony w pobliżu Czortkowa nad Seretem.W konspiracji, najpierw w organizacji "Muszkieterowie", gdzie prowadził wywiad komunikacyjny i kontrwywiad - "Mu-37", od 1942 r. był oficerem w Związku Walki Zbrojnej - Armii Krajowej oraz w kontrwywiadzie - referat "997" ("Wywiady obce"). W ramach tego referatu rozpracowywał niemieckie służby wywiadowcze na terenie Warszawy: wywiad policyjny Sicherheitspolizei i wywiad wojskowy Abwehrę. Od początku 1942 r. organizował także drogi dla przerzutu kurierów na Zachód poza teren okupacji niemieckiej. W tym czasie stał na czele komórki "666", której zadaniem było przerzucanie ludzi i materiałów wywiadowczych z Komendy Głównej Armii Krajowej do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. W międzyczasie nawiązał współpracę z francuskim ruchem oporu. W Warszawie współpracował też z Referatem "998" - "Łączność z uwięzionymi" II Oddziału KG AK. W procesie I Komendy WiN sąd skazał go na 12 lat więzienia. Wyrok zmniejszono do sześciu lat. Po odbyciu kary Kazimierza Leskiego skazano ponownie na 10 lat „za współpracę z okupantem". Wyszedł po odbyciu niespełna połowy kary, w 1955 r. Zmarł w Warszawie 27 maja 2000 roku został pochowany na Starych Powązkach.
