Urodzony 31 sierpnia 1912 r. we wsi Janowice, pow. Opatowski. W czasie kampanii wrześniowej 1939 r. dowodził kompanią w składzie zmotoryzowanego batalionu policji, m.in. w obronie rzeki Pilicy i na jego czele 23 września przekroczył granicę polsko-węgierską. W nocy z 7/8 listopada 1941 r. odbył skok na placówkę odbiorczą „Ugór”, położoną pod Łyszkowicami. Od grudnia 1941 do 9 kwietnia 1942 r. pełnił funkcję szefa odbioru w Komórce Przerzutów Powietrznych „Syrena” Komendy Głównej AK. 15 maja otrzymał przydział do organizacji dywersyjnej „Wachlarz”. 31 grudnia mianowany przez gen. „Grota” dowódcą akcji mającej za zadanie uwolnienia z więzienia w Pińsku żołnierzy „Wachlarza”. Udaną akcję przeprowadził 18 stycznia 1943 r. Od 4 czerwca 1943 szef Kedywu Okręgu AK Kielce i równocześnie dowódca „Zgrupowań Partyzanckich AK Ponury”. 7 października 1943 r. zrzekł się funkcji szefa Kedywu Okręgu Radomsko-Kieleckiego, a 2 stycznia 1944 r. odwołany przez płk „Nila” z dowództwa zgrupowań, które objął por. „Nurt”. Do kwietnia uczestniczył w porządkowaniu spraw organizacyjnych i personalnych oraz szkoleniu kadry. Od 1 maja był dowódcą VII baonu 77 pp AK Okręgu Nowogródek, który w szczytowym okresie liczył ok. 800 żołnierzy. Do ważniejszych akcji bojowych baonu należy zaliczyć zdobycie niemieckich punktów obrony w Wasiliszkach i Skrzybowcach oraz w Juchnowiczach i pokonanie niemieckiej odsieczy z Nowego Dworu do Juchnowicz 8 czerwca. Poległ 16 czerwca 1944 r. podczas udanego natarcia na niemiecki stiitzpunkt. Pochowano go na cmentarzu w Wawiórce. Pośmiertnie został awansowany do stopnia majora. Jego szczątki zostały w 1987 r. przeniesione do Klasztoru O.O. Cystersów w Wąchocku, a w czerwcu 1988 uroczyście pochowane w klasztornej ścianie.
