Ludwik Pisarek urodził się 3 lipca 1889 roku w Lipinach (powiat Świętochłowice), jako syn Franciszka i Magdaleny z domu Miketa. Po ukończeniu szkoły ludowej podjął pracę w zakładach przemysłu ciężkiego na terenie Górnego Śląska. W wieku 16 lat wstąpił do Towarzystwa Śpiewaczego „Harmonia”, a następnie do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (gniazdo w Dębiu).
W grudniu 1918 roku aktywnie organizował liczne wiece, podczas których wzywał do bojkotu wyborów do parlamentu Rzeszy Niemieckiej. Prowadził również szeroko zakrojoną działalność agitacyjną jako członek Zjednoczenia Zawodowego Polskiego, przyczyniając się m.in. do utworzenia 11 podfilii tej organizacji.
Od 1919 roku pełnił funkcję komendanta Polskiej Organizacji Wojskowej Okręgu VIII Królówka. Niestrudzenie angażował się w organizację działań propagandowych w okresie plebiscytu na Górnym Śląsku. Był uczestnikiem wszystkich trzech powstań śląskich. W okresie międzywojennym pozostawał aktywnym działaczem społecznym oraz kulturalno-oświatowym.
Został zamordowany przez Niemców 3 września 1939 roku.
