kpt. Józef Sierociński

Józef Sierociński (ur. 12 listopada 1891 w Łodzi, zm. 2 stycznia 1955 w Kamiennej Górze) – działacz polonijny, oficer Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Po ukończeniu szkoły handlowej w Łodzi przeniósł się do Warszawy. W 1913 roku, unikając poboru do armii rosyjskiej, wyemigrował do USA, gdzie działał w Związku Sokołów Polskich w Ameryce. Awansował na wysokie stanowiska organizacyjne i został zaangażowany w rekrutację ochotników do Armii Polskiej we Francji (tzw. Błękitnej Armii).

W 1917 roku ukończył kurs oficerski w Kanadzie i objął komendę Szkoły Podchorążych. W 1918 roku dotarł z oddziałem do Francji, a następnie z armią gen. Hallera przybył do Polski. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej, m.in. w walkach pod Janowem Podlaskim. W 1920 roku jako oficer ordynansowy gen. Hallera odpowiadał za propagandę i uczestniczył w inspekcjach frontowych.

Po wojnie osiedlił się w Warszawie, pracował jako urzędnik i działał w Związku Hallerczyków, którego został prezesem. W 1923 roku towarzyszył gen. Hallerowi w podróży do USA. Był przedstawicielem Polski na kongresie byłych kombatantów w Londynie. W 1925 roku ożenił się z Eugenią Kossakowską, po wojnie adoptowali Witolda Kącika.

W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył na Wołyniu. W czasie okupacji ukrywał się z rodziną, pracując m.in. w Fabryce Noży w Przedborzu. Po wojnie osiedlił się w Kamiennej Górze, gdzie pracował w Zakładach Przemysłu Lniarskiego „Len”. Zmarł w 1955 roku i został pochowany na miejscowym cmentarzu. W 2008 roku jego grób odrestaurowano dzięki wsparciu Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Ameryce.