Urodził się twórca Legionów Polskich we Włoszech generał Jan Henryk Dąbrowski, brał udział w insurekcji kościuszkowskiej.
Profil
gen. Jan Henryk Dąbrowski
Order Orła Białego 
Krzyż Komandorski Orderu Virtuti MilitariJan Henryk Dąbrowski urodził się 2 sierpnia 1755 r. w Pierzchowcu koło Bochni. Był synem pułkownika Jana Michała Dąbrowskiego i Zofii Marii von Lettow.
Karierę wojskową rozpoczął w 1770 r. w wojsku saskim. W 1779 r. wziął udział w kampanii bawarskiej, a od 1780 r. służył jako porucznik w gwardii elektorskiej w Dreźnie.
W 1792 r. przeszedł do wojska polskiego, a rok później uczestniczył w powstaniu kościuszkowskim, za co awansowano go na generała. Po bitwie pod Radoszycami dostał się do niewoli rosyjskiej.
Po upadku insurekcji udał się do Francji, gdzie w 1797 r. w porozumieniu z Napoleonem Bonaparte utworzył Legiony Polskie we Włoszech. Fundusze zdobył sprzedając majątek rodzinny. Walczył m.in. pod Reggio, nad Trebbią i w Rzymie. Po bitwie pod Marengo zorganizował nowe legiony i został generałem dywizji.
W 1806 r. wraz z Józefem Wybickim wydał odezwę wzywającą do powstania wielkopolskiego. Rok później uczestniczył w wyzwalaniu ziem polskich, zdobywając Tczew i biorąc udział w oblężeniu Gdańska. W 1808 r. otrzymał Order Virtuti Militari.
W 1812 r. dowodził dywizją w wyprawie Napoleona na Rosję i został ranny podczas bitwy nad Berezyną. W 1813 r. walczył m.in. pod Lipskiem, a po śmierci księcia Józefa Poniatowskiego został naczelnym wodzem armii Księstwa Warszawskiego.
Po upadku Napoleona wrócił do Warszawy i objął kierownictwo Komitetu Organizacyjnego Wojskowego. Został generałem jazdy i senatorem-wojewodą Królestwa Polskiego. Ze względu na stan zdrowia wycofał się z życia publicznego i osiadł w Winnej Górze, gdzie zmarł 6 czerwca 1818 r.