W Jelcu urodził się Antoni Cejzik. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 roku walcząc w 13 pułku piechoty, poległ w okolicach Zaborowa 12.IX.1939r. Przed wojną zawodnik Polonii Warszawa, lekkoatleta, dwukrotny olimpijczyk. Dwadzieścia trzy razy ustanawiał rekordy Polski w sztafetach, trójskoku, pchnięciu kulą, rzucie dyskiem, pięcioboju i dziesięcioboju.
Profil
Antoni Cejzik
Srebrny Krzyż ZasługiAntoni Cejzik był jednym z najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych polskich lekkoatletów okresu międzywojennego, dwukrotnym olimpijczykiem oraz legendarnym wieloboistą. Urodził się 15 lipca 1900 roku w Jelcu na terenie Rosji w polskiej rodzinie. Swoją młodość spędził w Moskwie, gdzie jako trzynastolatek odkrył pasję do sportu i wstąpił do Towarzystwa Miłośników Sportu Narciarskiego. Posiadał doskonałe warunki fizyczne, mierząc 188 centymetrów wzrostu i ważąc 84 kilogramy. Ukończył moskiewską szkołę baletową oraz pedagogiczną, a także został absolwentem tamtejszego Instytutu Kultury Fizycznej. W czasie wczesnych startów w Rosji zdobył osiem tytułów mistrza kraju w różnych konkurencjach lekkoatletycznych i ustanowił rekord w dziesięcioboju.
W 1924 roku Cejzik przeniósł się na stałe do Polski i natychmiast związał się z klubem Polonia Warszawa, w którego barwach występował przez całą swoją krajową karierę zawodniczą. Według oficjalnych danych Polskiego Komitetu Olimpijskiego dwukrotnie reprezentował Polskę na igrzyskach olimpijskich. W Paryżu w 1924 roku zajął 11. miejsce w dziesięcioboju, natomiast w Amsterdamie w 1928 roku uplasował się na 18. pozycji w tej samej dyscyplinie. Na arenie krajowej był absolutnym dominatorem. Zdobył aż 26 tytułów mistrza Polski w skrajnie różnych konkurencjach, takich jak biegi płotkarskie, skok wzwyż, trójskok, pchnięcie kulą, rzuty dyskiem i młotem oraz pięciobój i dziesięciobój. Ponadto 23 razy ustanawiał oficjalne rekordy kraju.
Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1930 roku poświęcił się pracy szkoleniowej jako uznany trener Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Trenował również zawodników Skry Warszawa, a na początku 1939 roku powrócił do Polonii. Prywatnie jego żoną była utalentowana dyskobolka Genowefa Kobielska. Rozwój jego kariery trenerskiej brutalnie przerwał wybuch II wojny światowej. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku walczył jako kapral podchorąży w szeregach 13 pułku piechoty. Antoni Cejzik poległ na polu walki 12 września 1939 roku w okolicach Zaborowa. Po powojennej ekshumacji jego ciało zostało złożone w kwaterze żołnierskiej na cmentarzu parafialnym w Brwinowie.