Order Virtuti Militari to najwyższe polskie odznaczenie wojskowe, przyznawane za wyjątkowe męstwo na polu walki. Został ustanowiony 22 czerwca 1792 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego po zwycięstwie wojsk polskich pod Zieleńcami w wojnie w obronie Konstytucji 3 maja. Wśród pierwszych odznaczonych znalazł się m.in. Tadeusz Kościuszko.
Po upadku Rzeczypospolitej order został zniesiony przez zaborców, lecz przywrócono go w czasach Księstwa Warszawskiego. Później funkcjonował także w Królestwie Polskim, aż do jego likwidacji po powstaniu listopadowym. W 1919 roku, po odzyskaniu niepodległości, order został odnowiony przez Józefa Piłsudskiego. Wprowadzono wtedy pięć klas orderu, obowiązujących do dziś.
Order nadawano za zasługi w wojnie polsko-bolszewickiej oraz II wojnie światowej. Otrzymali go najwybitniejsi dowódcy, jak Józef Piłsudski, Władysław Anders (Monte Cassino), Stanisław Maczek (1 Dywizja Pancerna), Stefan Rowecki „Grot” i Witold Pilecki – bohater Auschwitz i powstania warszawskiego.
W PRL order nadawano również, choć często z pobudek politycznych, a bohaterowie AK byli pomijani. Po 1989 roku przywrócono jego znaczenie i uhonorowano m.in. Leopolda Okulickiego, Augusta Emila Fieldorfa „Nila” czy Ryszarda Kuklińskiego.
Virtuti Militari nadawano nie tylko osobom, ale też jednostkom wojskowym. Symbolizuje on najwyższe wartości: odwagę, poświęcenie i służbę Ojczyźnie. Dziś order ten nadawany jest tylko w czasie wojny i stanowi jedno z najstarszych i najbardziej prestiżowych odznaczeń wojskowych w Europie.
