August Emil Fieldorf ps. „Nil”

August Emil Fieldorf ps. „Nil” Generał brygady Wojska Polskiego, dowódca Kedywu Armii Krajowej urodzony 20 marca 1895 r. w Krakowie. Fieldorf zgłosił się na ochotnika do Legionów Polskich i wraz z nimi walczył na froncie rosyjskim. W 1917 r. skierowano go do szkoły oficerskiej. Zdezerterował, przeniesiony na front włoski, wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej w Krakowie. Fieldorf rok później wstąpił do Wojska Polskiego, został dowódcą plutonu, a wkrótce potem dowódcą kompanii. Wziął udział w kampanii kijowskiej i bitwie białostockiej w wojnie polsko-bolszewickiej. Po wojnie awansował na stopień majora, a następnie podpułkownika. Uczestniczył w kampanii wrześniowej. Po bitwie pod Iłżą próbował przedostać się do Francji, jednak został zatrzymany na granicy sowieckiej i internowany. Zbiegł. Fieldorf skończył kursy sztabowe we Francji. Tam też mianowano go na pułkownika. W latach 1940-1945 działał w konspiracji. Wydał rozkaz likwidacji generała SS, Franza Kutschery. Aresztowało go NKWD, jednak pozostający pod pseudonimem August Emil Fieldorf został nie rozpoznany. Zesłano go do obozu pracy, skąd wyszedł w 1947 r. Już nigdy nie powrócił do pracy konspiracyjnej. Po ogłoszeniu obietnicy amnestii w 1948 r. podał swoje prawdziwe nazwisko i zyskał potwierdzenie swojej służby wojskowej. W rezultacie został aresztowany przez UB. Przeprowadzono sfingowany proces, w którym skazano Fieldorfa na śmierć przez rozstrzelanie. Wyrok wykonano 24 lutego 1953 r. w Warszawie. Miejsce pochówku jego ciała przez wiele lat pozostawało nieznane. W kwietniu 2009 pojawiły się informacje, że pracownikom IPN udało się ustalić lokalizację grobu. Ciało generała spoczywa prawdopodobnie na Powązkach, blisko symbolicznego grobu wystawionego dla uczczenia jego pamięci.

Miejsca pamięci narodowej

DZIENNIK HISTORII POLSKI

30 Czerwca
1651 (371 lat temu)
Armia polska pod dowództwem króla Jana Kazimierza oraz oddziały jazdy dowodzone przez księcia Jeremiego Wiśniowieckiego przeprowadziły główny atak w bitwie pod Beresteczkiem. Wojska kozacko-tatarskie zostały rozbite, a ich dowódca chan Islam III Girej uciekł ze swoją świtą z pola bitwy. Straty po stronie polskiej wyniosły około 350 ludzi, zaś wrogów poległo kilka tysięcy.
1923 (99 lat temu)
Urodziła się pisarka, poetka i pedagog Teresa Sułowska-Bojarska ps. „Dzidzia”. Działaczka podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej, łączniczka Armii Krajowej. Była szyfrantką w I Oddziale Komendy Głównej. Na okres Powstania Warszawskiego otrzymała przydział do Wojskowej Służby Ochrony Powstania w składzie Pułku „Baszta” na Mokotowie.
1929 (93 lata temu)
W Parku Strzeleckim w Tarnowie złożono prochy generała Józefa Bema.
1940 (82 lata temu)
Generał Stefan Rowecki został mianowany przez Naczelnego Wodza gen. Sikorskiego komendantem Związku Walki Zbrojnej.
1942 (80 lat temu)
Władze sowieckie zaproponowały Brytyjczykom przeniesienie Armii Polskiej generała Andersa na teren Środkowego Wschodu. O tej inicjatywie nie powiadomiono władz polskich w Londynie.
1943 (79 lat temu)
Komendant Główny Armii Krajowej generał Stefan Rowecki ps. „Grot” został aresztowany przez Gestapo i przewieziony do Berlina, później trafił do KL Sachsenhausen.
1946 (76 lat temu)
Pod Zieluniem, kompania ppor. Stanisława Balli ps. „Sokół Leśny” z Batalionu Ruchu Oporu AK „Znicz” w liczbie ponad 100 partyzantów odparła liczącą 250 funkcjonariuszy i żołnierzy komunistyczną obławę. W walce zginęło trzech partyzantów oraz kilkunastu członków obławy.
1948 (74 lata temu)
Funkcjonariusze MBP aresztowali w Osielcu niedaleko Makowa Podhalańskiego, legendarnego dowódcę V Wileńskiej Brygady AK, a następnie oddziałów partyzanckich eksterytorialnego Wileńskiego Okręgu AK, majora Zygmunta Szendzielarza ps. „Łupaszka”.
Miejsca pamięci

LICZBA MIEJSC PAMIĘCI

© 2019 -   pamietajskadjestes.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone