Urodził się 30 listopada 1864 roku. Medycynę studiował w Berlinie i Monachium, a dyplom doktora nauk medycznych uzyskał w 1893 w Lipsku. Jako lekarz pracował w Saksonii, potem na terenie Zagłębia Dąbrowskiego w zaborze rosyjskim. Przez 21 lat pracował w Katowicach utrzymując się z prywatnej praktyki. Był współzałożycielem i członkiem wielu polskich towarzystw na terenie Katowic. Nazywany przez Niemców „wielkim polskim agitatorem” brał udział w życiu oświatowym i gospodarczym miasta. W 1900 został członkiem zarządu Towarzystwa dla Szerzenia Elementarzy Polskich na Górnym Śląsku, a w 1908 był współzałożycielem (potem przewodniczącym) Towarzystwa Lekarzy Polaków na Górnym Śląsku, broniącego interesów lekarzy polskich. Działał też w komitecie Wykładów Ludowych im. Adama Mickiewicza i Towarzystwie Czytelni Ludowych. Delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu w 1918 roku. W 1918 roku wchodził w skład Powiatowej Rady Ludowej w Katowicach, a w 1919 kierował konspiracyjnymi kursami sanitarnymi w Polskiej Organizacji Wojskowej Górnego Śląska i sprowadzał broń z Polski na Górny Śląsk. Rok później został członkiem Polskiego Komitetu Plebiscytowego w Katowicach. 17 sierpnia 1920 w Katowicach doszło do zamieszek wywołanych przez Niemców na wieści z frontu wojny polsko-bolszewickiej i przewidywanego rychłego upadku państwa polskiego. Na ulicy, przy której mieszkał doktor Mielęcki, do bojówek demolujących polskie sklepy oddali strzały francuscy żołnierze patrolujący miasto. Kiedy doktor wyszedł z domu, by udzielić pomocy rannym Niemcom, zaatakowali go niemieccy bojówkarze. Potem rannego wyciągnęli jeszcze z ambulansu wiozącego go do szpitala, a następnie skatowane ciało wrzucili do rzeki Rawy. Pogrzeb Andrzeja Mielęckiego odbył się 25 sierpnia 1920 w Sosnowcu. Zwłoki przewieziono i pochowano w rodzinnym grobowcu na cmentarzu w Złotnikach.
W Katowicach zamordowany został przez niemieckich nacjonalistów lekarz Andrzej Mielęcki. Był w 1920 roku członkiem Polskiej Komisji Plebiscytowej na Górnym Śląsku.
Początek zjazdu monarchów w Gnieźnie, w którym uczestniczyli Bolesław Chrobry i cesarz Otton III.
1891(135 lat temu)
Urodził się kontradmirał i pierwszy dowódca Marynarki Wojennej po II wojnie światowej Adam Mohuczy. Oskarżony o sabotaż został skazany przez komunistów na 13 lat więzienia.
1909(117 lat temu)
Urodził się Ryszard Siwiec żołnierz Armii Krajowej, filozof, absolwent Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. 8 września 1968 roku, nie mogąc pogodzić się z udziałem oddziałów Wojska Polskiego w interwencji na Czechosłowację dokonał samospalenia podczas centralnych uroczystości dożynkowych zorganizowanych na Stadionie X lecia.
1919(107 lat temu)
W czasie bitwy pod Torczynem, w walce z oddziałami ukraińskimi poległ w wyniku odniesionej dzień wcześniej rany niespełna 23-letni pułkownik Wojska Polskiego Leopold Kula ps. „Lis”.
1923(103 lata temu)
Urodził się oficer AK, żołnierz Szarych Szeregów, członek batalionu „Zośka” i uczestnik akcji pod Arsenałem Jan Rodowicz ps. „Anoda”. Poniósł śmierć podczas brutalnego przesłuchania prowadzonego przez bezpiekę.
1941(85 lat temu)
Likwidatorzy z ZWZ po raz pierwszy wykonali wyrok Sądu Podziemnego i zastrzelili kolaboranta Igo Syma, gwiazdora filmu niemieckiego i polskiego. W odwecie Niemcy rozstrzelali w Palmirach 21 osób.
1945(81 lat temu)
Aresztowano pod fałszywym nazwiskiem Emila Augusta Fieldorfa ps. „Nil”. NKWD nie rozpoznało generała i zesłano go do obozu pracy.
1949(77 lat temu)
Zamordowany został w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie żołnierz Armii Krajowej i Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość kpt. Stanisław Łukasik ps. „Ryś”. Jego szczątki odnaleziono w 2012 r. na „Łączce”.
1949(77 lat temu)
Został wykonany wyrok śmierci na jednym z bohaterów walk z radzieckim okupantem, dowódcy partyzantów Armii Krajowej i Zrzeszenia WiN Hieronimie Dekutowskim ps. „Zapora”.
