Urodził się 2 kwietnia 1914 r. w Jabłonicy Polskiej na Podkarpaciu. W 1931 r. wstąpił do nowicjatu jezuitów w Starej Wsi. W latach 1937–1939 studiował filozofię w kolegium jezuickim w Krakowie. Został wyświęcony na kapłana w 1942 r. na Jasnej Górze. Po wojnie niósł posługę kapłańską w szpitalu w Gorlicach. Od 1947 r. ks. Gurgacz, mieszkający wówczas w Krynicy, był w stałym kontakcie z działającą na Sądecczyźnie Polską Podziemną Armią Niepodległościową. Wspierał duchowo jej członków, odprawiając dla nich Msze św., spowiadając i udzielając sakramentów. W maju 1949 r. został formalnym członkiem PPAN. Przyjął pseudonim „Sem” i funkcję kapelana oddziału partyzanckiego PPAN „Żandarmeria”. Z czasem ks. Gurgacz znalazł się w oddziale ppor. Stefana Balickiego ps. „Bylina”. Nieudana akcja odbyła się 2 lipca 1949 r. Schwytano jej uczestników, w tym ks. Gurgacza, który był obserwatorem. Po ciężkim śledztwie nastał czas procesu pokazowego w Krakowie. Propaganda komunistyczna akcentowała, że „ksiądz był przywódcą bandy”. Ksiądz Gurgacz w trakcie samego procesu trzymał się dzielnie. „Jako kapelan organizacji starałem się wpływać na młodych i powstrzymywać ich od niepotrzebnego rozlewu krwi. Zdawałem sobie sprawę z tego, co robię i co mi za to grozi, skoro mnie schwytacie. Na śmierć pójdę chętnie. Cóż jest zresztą śmierć? To tylko przejście z jednego życia w drugie. A przy tym wierzę, że każda kropla krwi niewinnie przelanej zrodzi tysiące przeciwników i obróci się wam na zgubę” – powiedział. 14 sierpnia 1949 r. skazano go na karę śmierci wraz z por. Stefanem Balickim, st. sierż. Stanisławem Szajną. Skazańcy znaleźli się w celach śmierci więzienia przy ul. Montelupich. Rozstrzelano ich 14 września 1949 r. pod murem podwórza więziennego. Ciała pochowano w wojskowej części cmentarza Rakowickiego.
