kpt. pil. Aleksander Łagiewski

Kapitan pilot Aleksander Jan Łagiewski urodził się 4 lipca 1900 roku w Warszawie. Swoją drogę wojskową rozpoczął w młodym wieku jako ochotnik w odradzającym się Wojsku Polskim. W październiku 1919 roku otrzymał nominację na stopień podporucznika piechoty i w szeregach 21 Pułku Piechoty wziął czynny udział w wojnie polsko-bolszewickiej, podczas której odniósł rany na froncie. Po rekonwalescencji powrócił do służby liniowej w Warszawie, a 1 grudnia 1920 roku awansował na porucznika piechoty.

W pierwszej połowie lat 20. pozostawał oficerem macierzystego pułku piechoty, jednak jego prawdziwą pasją stało się lotnictwo. Wiosną 1926 roku, na miesiąc przed przewrotem majowym, na własną prośbę przeniósł się do Sił Powietrznych. Został zweryfikowany jako porucznik lotnictwa i skierowany na szkolenie pilotażowe do Poznania, gdzie zasilił szeregi 3 Pułku Lotniczego. Po ukończeniu kursów w połowie 1927 roku objął stanowisko w 11 Pułku Myśliwskim w Lidzie. W kolejnych latach zdobywał doświadczenie w 2 Pułku Lotniczym w Krakowie, by pod koniec 1931 roku powrócić do rodzinnej Warszawy. W 1 Pułku Lotniczym powierzono mu odpowiedzialne funkcje dowódcze, w tym nadzór techniczny oraz kierowanie eskadrą treningową. W kwietniu 1934 roku odebrał awans na kapitana lotnictwa. Uchodził za pilota o wybitnych umiejętnościach technicznych i opanowaniu, co decydowało o powierzaniu mu zadań specjalnych.

Tragiczny rozdział jego życia rozegrał się 16 lipca 1936 roku. Kpt. Łagiewski otrzymał rozkaz pilotowania samolotu turystycznego RWD-9 (o znakach SP-DRC) z Grudziądza do Gdyni. Na pokładzie maszyny znajdował się Inspektor Obrony Powietrznej Państwa, gen. dyw. Gustaw Orlicz-Dreszer, oraz ppłk dypl. Stefan Loth. Nad Zatoką Gdańską, w trudnych warunkach atmosferycznych niedaleko Gdyni-Orłowa, doszło do katastrofy lotniczej. Samolot runął do morza, grzebiąc całą załogę. Pomimo natychmiastowej akcji ratunkowej podjętej przez statki i nurków, nikogo nie zdołano uratować. Kpt. Aleksander Łagiewski spoczął na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, pozostając w pamięci jako ofiarny żołnierz i świetny pilot. Za zasługi został odznaczony między innymi Polową Odznaką Pilota.