Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 roku w Wadowicach jako drugi syn Karola Wojtyły seniora oraz Emilii z Kaczorowskich. Dzieciństwo przyszłego papieża naznaczone było wczesnymi stratami najbliższych: matka zmarła w 1929 roku, a trzy lata później odszedł jego starszy brat Edmund. Młody Karol wyróżniał się wybitnymi wynikami w nauce oraz pasją do teatru amatorskiego. W 1938 roku rozpoczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie aktywnie włączył się w życie literackie i artystyczne.
Wybuch II wojny światowej przerwał jego edukację. Aby uniknąć wywózki na roboty, podjął pracę fizyczną w kamieniołomie w Zakrzówku oraz w zakładach chemicznych Solvay. Ten okres miał fundamentalny wpływ na jego późniejszą myśl społeczną. W 1941 roku zmarł jego ojciec, co stało się momentem przełomu duchowego. Rok później wstąpił do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie, łącząc naukę teologii z grą w podziemnym Teatrze Rapsodycznym.
Święcenia kapłańskie otrzymał 1 listopada 1946 roku z rąk kardynała Adama Stefana Sapiehy. Po studiach doktoranckich w Rzymie na uniwersytecie Angelicum wrócił do Polski, pracując jako wikariusz i duszpasterz akademicki. Równolegle rozwijał karierę naukową, wykładając etykę na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W wieku 38 lat został mianowany biskupem pomocniczym krakowskim, stając się najmłodszym członkiem Episkopatu Polski. Brał aktywny udział w Soborze Watykańskim II.
W 1964 roku objął urząd arcybiskupa metropolity krakowskiego, a trzy lata później otrzymał kapelusz kardynalski. Jako hierarcha odważnie bronił praw wierzących w PRL, czego symbolem była walka o budowę kościoła w Nowej Hucie. Po śmierci Jana Pawła I, 16 października 1978 roku, kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża, przyjmując imię Jan Paweł II. Był pierwszym od 455 lat następcą św. Piotra nie-Włochem.
Jan Paweł II zrewolucjonizował urząd papieski poprzez liczne podróże zagraniczne – odbył ich 104, odwiedzając 129 krajów. Jego pierwsza pielgrzymka do ojczyzny w 1979 roku stała się katalizatorem zmian, które doprowadziły do powstania "Solidarności" i upadku żelaznej kurtyny. 13 maja 1981 roku przeżył zamach na placu św. Piotra dokonany przez Mehmeta Alego Agcę.
Podczas pontyfikatu ogłosił nowy Kodeks Prawa Kanonicznego oraz Katechizm Kościoła Katolickiego. Zainicjował Światowe Dni Młodzieży oraz ekumeniczne spotkania w Asyżu. Był autorem 14 encyklik, w których bronił godności osoby ludzkiej i wartości życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Dążył do oczyszczenia pamięci Kościoła, publicznie wyznając winy za błędy ludzi wierzących w przeszłości.
W ostatnich latach zmagał się z chorobą Parkinsona, dając świadectwo pokory w cierpieniu. Zmarł 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21:37. Został beatyfikowany w 2011 roku, a następnie ogłoszony świętym 27 kwietnia 2014 roku przez papieża Franciszka.
