Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Stanisław Burhardt-Bukacki urodził się 8 stycznia 1890 roku w Cannes. Pochodził z bardzo patriotycznej rodziny, jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym, a dziadek walczył w powstaniu listopadowym. Obserwując jego młodzieńcze losy można odnieść wrażenie, że służba w legionach była konsekwencją przyjętego systemu wartości i tradycji patriotycznych, które wyniósł z rodzinnego domu. Już podczas nauki w częstochowskim gimnazjum zaangażował się w działalność ruchu niepodległościowego należał do towarzystwa „Sokół”, a od 1910 roku do Związku Strzeleckiego, działał także w Związku Walki Czynnej i Polskich Drużynach Strzeleckich.

Wybuch pierwszej wojny światowej zastał go podczas kursu instruktorskiego Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu. Zgłosił się do Pierwszej Kompani Kadrowej i objął dowództwo nad jednym z plutonów. Szybko uzyskał awans na podporucznika i niedługo później objął dowództwo nad 4. kompanią III batalionu 1. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Z początkiem 1915 roku Stanisław otrzymał kolejny awans, tym razem na kapitana i zaczął dowodzić I batalionem 1. Pułku Piechoty. W kwietniu 1916 roku zastał awansowany do stopnia majora piechoty. Jeszcze w tym samym roku objął dowództwo nad 5. Pułkiem Piechoty początkowo jako zastępca rannego podczas bitwy pod  Kostiuchnówką Leona Berbeckiego, a od grudnia jako samodzielny dowódca. Burhardt-Bukacki nie oszczędzał się w boju. Dwukrotnie ranny, po raz pierwszy w grudniu 1914 roku pod Łowczówkiem, a drugi raz podczas bitwy pod Jastkowem w sierpniu 1915 roku. W czasie wspomnianej wcześnie bitwie pod Kostiuchnówką w roku 1916 wykazał się ogromnym męstwem.

Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej
fot. Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej

W trakcie kryzysu przysięgowego został internowany w obozie w Beniaminowie. Z niewoli zwolniony 15 października 1918 roku. Po odzyskaniu wolności objął dowództwo nad Polską Organizacją Wojskową działającą na terenach okupowanych przez Austriaków. W listopadzie tego samego roku wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”, a wkrótce został szefem Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a także walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym Stanisław Burhardt-Bukacki szybko piął się po szczeblach wojskowej kariery. W roku 1924 został awansowany na stopień generała brygady z 5. lokatą w korpusie generalskim. Podczas przewrotu majowego pozostał wierny marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. W 1935 roku objął stanowisko Inspektora Armii, a już w następnym roku awansował do stopnia generała dywizji.

Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej. fot. Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej.

Fragment referatu pt. „Przysposobienie wojskowe” wygłoszonego 28 marca 1926 roku na Pierwszym Plenarnym Posiedzeniu Rady Naczelnej Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego:

„Wojna światowa wykazała niezbicie, że tylko wspólny wysiłek całego narodu – zgodna praca wszystkich walczących i pozostałych w kraju obywateli – może zapewnić narodowi utrzymanie jego bytu niepodległego. Całkowite zrealizowanie hasła naród pod bronią – w jego najszlachetniejszym znaczeniu – jest dzisiaj obowiązkiem każdego narodu, dążącego do zachowania swego bytu (…). Najwyższy więc czas, by i społeczeństwo polskie zdało sobie sprawę z tego, że w obliczu gromadzących się nad naszemi granicami chmur nie można dalej trwać w bezczynności, że trzeba wziąć się do solidnej, wytężonej pracy.”

Tuż przed wybuchem II wojny światowej doświadczonemu i błyskotliwemu generałowi Burhardt-Bukackiemu zostało powierzone szefostwo Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Zajął się negocjowaniem umowy o odtworzeniu Wojska Polskiego we Francji. Umowy tej musiał nauczyć się na pamięć, gdyż sztab posiadał tylko jeden egzemplarz, a robienie notatek zostało zakazane, ze względu na tajność całego przedsięwzięcia.

Po kapitulacji Francji objął dowództwo nad polskim zgrupowaniem w Szkocji. Zmarł w Edynburgu 6 czerwca 1942 roku z powodu ciężkiej choroby. Został pochowany na jednym z edynburskich cmentarzy.

Stanisław Burhardt-Bukacki fot. Stanisław Burhardt-Bukacki

Źródła:

  • „100 Polskich Legionistów” wyd. Świętego Filipa Apostoła rok 2018
 

Miejsca pamięci

POWIĄZANE KADRY

DZIENNIK HISTORII POLSKI

23 Lutego
1766 (258 lat temu)
Zmarł król Polski w latach 1704-1709 Stanisław Leszczyński.
1919 (105 lat temu)
W Rząśniku urodził się Jan Kmiołek ps. „Wir”, żołnierz Armii Krajowej i podziemia antykomunistycznego w szeregach WiN i NZW. W latach 1946–1951 dowodził zorganizowanym przez siebie oddziałem podziemia niepodległościowego działającym w rejonie Nasielska, Pułtuska i Wyszkowa.
1923 (101 lat temu)
W Warszawie urodził się Zdzisław Życieński ps. „Zadora” „Wojciech Skrzetuski”, „Krzysztof”, żołnierz Narodowej Organizacji Wojskowej i Narodowych Sił Zbrojnych, powstaniec warszawski, pracownik wywiadu i kontrwywiadu NSZ.
1929 (95 lat temu)
Urodziła się Anna Stupnicka-Bando ps. „Anka”, sanitariuszka z Powstania Warszawskiego. Odznaczona medalem Sprawiedliwi wśród Narodów Świata.
1929 (95 lat temu)
Urodziła się w Warszawie Hanna Stadnik ps. „Hanka”. Działalność w konspiracji rozpoczęła w 1942 roku, przenosiła „Biuletyn Informacyjny”, meldunki i broń. Brała udział w Powstaniu Warszawskim jako sanitariuszka w kompanii ppor. Witolda Janiszewskiego ps. „Withal”.
1943 (81 lat temu)
Patrol bojowy Armii Krajowej pod pod dowództwem podporucznika Jerzego Wiszniowskiego ps. „Wisz” dokonał napadu na niemiecki pociąg wojskowy stojący na stacji na podwarszawskim Grochowie. Żołnierze skradli ckm, dwie taśmy amunicji, działko przeciwpancerne oraz 20 pocisków do niego.
1944 (80 lat temu)
W Warszawie Niemcy aresztowali podczas rozklejania antyniemieckiego plakatu 16 letnią Teresę Bogusławską ps. „Tereska”, członkinię 6 Warszawskiej Żeńskiej Drużyny Harcerskiej. Bogusławska zajmowała się też szyciem powstańczych mundurów i opasek.
1945 (79 lat temu)
W niemieckim obozie koncentracyjnym w Dachau zmarł Stefan Wincenty Frelichowski ksiądz katolicki, podharcmistrz, opiekun chorych, przyjaciel dzieci i młodzieży, organizator prasy kościelnej i działacz misyjny, kapelan Pomorskiej Chorągwi Harcerzy ZHP, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych: Stutthof, Sachsenhausen i Dachau, błogosławiony męczennik, patron harcerzy polskich.
1946 (78 lat temu)
Pluton „Śmiertelnych” ze Zgrupowania VII Śląskiego Okręgu Narodowych Sił Zbrojnych wykonał wyrok śmierci, podpisany przez komendanta Zgrupowania kpt. Henryka Flamego ps. „Bartek” (zdjęcie), na milicjancie z Bestwiny, powiat bielski.
1949 (75 lat temu)
Grupa żołnierzy Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość dowodzona przez Zbigniewa Zarębskiego ps. „Kanciarz” napadła na kasę Gminnej Spółdzielni Samopomocy Chłopskiej w Tyszowcach w województwie lubelskim. Udało się zdobyć gotówkę w kwocie dwa i pół miliona złotych, podczas akcji ranny został milicjant Wawrzyniec Hałasa.
1960 (64 lata temu)
W wieku 86 lat zmarł generał Bolesław Szarecki lekarz wojskowy, weteran pierwszej wojny światowej i wojny polsko-bolszewickiej w roku 1920, uczestnik walk pod Monte Monte Cassino, szef służby zdrowia Armii Polskiej generała Władysława Andersa w Związku Radzieckim.
1988 (36 lat temu)
Zmarł aktor, żołnierz Armii Krajowej i uczestnik Powstania Warszawskiego Mieczysław Milecki właść. Loretz.
1993 (31 lat temu)
W Rzeszowie w wieku 82 lat zmarł Wacław Kopisto oficer Wojska Polskiego II RP, członek Armii Krajowej, Cichociemny.
Miejsca pamięci

LICZBA MIEJSC PAMIĘCI

© 2019 -   pamietajskadjestes.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone | Ustawienia ciasteczek