Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Stanisław Burhardt-Bukacki urodził się 8 stycznia 1890 roku w Cannes. Pochodził z bardzo patriotycznej rodziny, jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym, a dziadek walczył w powstaniu listopadowym. Obserwując jego młodzieńcze losy można odnieść wrażenie, że służba w legionach była konsekwencją przyjętego systemu wartości i tradycji patriotycznych, które wyniósł z rodzinnego domu. Już podczas nauki w częstochowskim gimnazjum zaangażował się w działalność ruchu niepodległościowego należał do towarzystwa „Sokół”, a od 1910 roku do Związku Strzeleckiego, działał także w Związku Walki Czynnej i Polskich Drużynach Strzeleckich.

Wybuch pierwszej wojny światowej zastał go podczas kursu instruktorskiego Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu. Zgłosił się do Pierwszej Kompani Kadrowej i objął dowództwo nad jednym z plutonów. Szybko uzyskał awans na podporucznika i niedługo później objął dowództwo nad 4. kompanią III batalionu 1. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Z początkiem 1915 roku Stanisław otrzymał kolejny awans, tym razem na kapitana i zaczął dowodzić I batalionem 1. Pułku Piechoty. W kwietniu 1916 roku zastał awansowany do stopnia majora piechoty. Jeszcze w tym samym roku objął dowództwo nad 5. Pułkiem Piechoty początkowo jako zastępca rannego podczas bitwy pod  Kostiuchnówką Leona Berbeckiego, a od grudnia jako samodzielny dowódca. Burhardt-Bukacki nie oszczędzał się w boju. Dwukrotnie ranny, po raz pierwszy w grudniu 1914 roku pod Łowczówkiem, a drugi raz podczas bitwy pod Jastkowem w sierpniu 1915 roku. W czasie wspomnianej wcześnie bitwie pod Kostiuchnówką w roku 1916 wykazał się ogromnym męstwem.

Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej
fot. Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej

W trakcie kryzysu przysięgowego został internowany w obozie w Beniaminowie. Z niewoli zwolniony 15 października 1918 roku. Po odzyskaniu wolności objął dowództwo nad Polską Organizacją Wojskową działającą na terenach okupowanych przez Austriaków. W listopadzie tego samego roku wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”, a wkrótce został szefem Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a także walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym Stanisław Burhardt-Bukacki szybko piął się po szczeblach wojskowej kariery. W roku 1924 został awansowany na stopień generała brygady z 5. lokatą w korpusie generalskim. Podczas przewrotu majowego pozostał wierny marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. W 1935 roku objął stanowisko Inspektora Armii, a już w następnym roku awansował do stopnia generała dywizji.

Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej. fot. Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej.

Fragment referatu pt. „Przysposobienie wojskowe” wygłoszonego 28 marca 1926 roku na Pierwszym Plenarnym Posiedzeniu Rady Naczelnej Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego:

„Wojna światowa wykazała niezbicie, że tylko wspólny wysiłek całego narodu – zgodna praca wszystkich walczących i pozostałych w kraju obywateli – może zapewnić narodowi utrzymanie jego bytu niepodległego. Całkowite zrealizowanie hasła naród pod bronią – w jego najszlachetniejszym znaczeniu – jest dzisiaj obowiązkiem każdego narodu, dążącego do zachowania swego bytu (…). Najwyższy więc czas, by i społeczeństwo polskie zdało sobie sprawę z tego, że w obliczu gromadzących się nad naszemi granicami chmur nie można dalej trwać w bezczynności, że trzeba wziąć się do solidnej, wytężonej pracy.”

Tuż przed wybuchem II wojny światowej doświadczonemu i błyskotliwemu generałowi Burhardt-Bukackiemu zostało powierzone szefostwo Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Zajął się negocjowaniem umowy o odtworzeniu Wojska Polskiego we Francji. Umowy tej musiał nauczyć się na pamięć, gdyż sztab posiadał tylko jeden egzemplarz, a robienie notatek zostało zakazane, ze względu na tajność całego przedsięwzięcia.

Po kapitulacji Francji objął dowództwo nad polskim zgrupowaniem w Szkocji. Zmarł w Edynburgu 6 czerwca 1942 roku z powodu ciężkiej choroby. Został pochowany na jednym z edynburskich cmentarzy.

Stanisław Burhardt-Bukacki fot. Stanisław Burhardt-Bukacki

Źródła:

  • „100 Polskich Legionistów” wyd. Świętego Filipa Apostoła rok 2018
 

Miejsca pamięci

POWIĄZANE KADRY

DZIENNIK HISTORII POLSKI

7 Lutego
1863 (160 lat temu)
Podczas powstania styczniowego w bitwie pod Sosnowcem liczący 200 żołnierzy oddział powstańczy pod dowództwem pułkownika Apolinarego Kurowskiego pierwszy raz w historii skierował do walki przeciw wojskom rosyjskim pociąg pancerny.
1915 (108 lat temu)
Rozpoczęła się bitwa mająca na celu wyparcie Rosjan z krańców wschodnich Prus Wschodnich, była to tzw. II bitwa nad jeziorami mazurskimi.
1916 (107 lat temu)
Urodziła się mjr Maria Mirecka-Loryś ps. "Marta", najstarsza żyjąca weteranka podziemia narodowego na świecie. Podczas II wojny światowej była komendantką główną Narodowego Zjednoczenia Wojskowego Kobiet.
1918 (105 lat temu)
Urodził się Lech Karol Neyman ps. „Domarat”, oficer WP, kapitan Narodowych Sił Zbrojnych, działacz obozu narodowego.
1939 (84 lata temu)
Do gdyńskiego portu wpłynął okręt podwodny ORP Orzeł. Wszedł on w skład Dywizjonu Okrętów Podwodnych i we wrześniu 1939 r. brał udział w obronie Wybrzeża.
1940 (83 lata temu)
Komendant Obszaru nr 1 ZWZ, płk dypl. Stefan Rowecki, wydał instrukcję w sprawie przekształcenia SZP w ZWZ oraz rozkaz organizacyjny NR 1 określający zadania w zakresie działalności sabotażowo-dywersyjnej.
1945 (78 lat temu)
W okolicach wsi Chodel w województwie lubelskim oddziały Armii Czerwonej i Ludowego Wojska Polskiego zorganizowały obławę na oddział partyzancki Ruchu Oporu Armii Krajowej pod dowództwem kapitana Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora”. Dowódca został ranny w nogę, mimo to zdołał razem ze swoimi żołnierzami przedrzeć się przez obławę.
1948 (75 lat temu)
W Lisiogórze, powiat przasnyski, patrol st. sierż. Mieczysława Dziemieszkiewicza ps. „Rój” z Komendy Powiatu „Ciężki-Wisła” Narodowego Zjednoczenia Wojskowego zlikwidował współpracującego z Urzędem Bezpieczeństwa członka komunistycznej Polskiej Partii Robotniczej.
1984 (39 lat temu)
Znaleziono ciało działacza "Solidarności" Piotra Bartoszcze, przyczyny jego śmierci nigdy nie zostały wyjaśnione.
1985 (38 lat temu)
Ogłoszono wyrok w sprawie zabójstwa księdza Jerzego Popiełuszki. Pułkownik Adam Pietruszka i kpt. Grzegorz Piotrowski skazani zostali na 25 lat więzienia, por. Leszek Pękala na 15 lat, a por. Waldemar Chmielewski na 14 lat pozbawienia wolności.
2019 (4 lata temu)
Zmarł Jan Olszewski, premier pierwszego niekomunistycznego rządu po roku 1945.‬ ‪Żołnierz Szarych Szeregów, obrońca działaczy opozycyjnych w PRL wywodzący się z nurtu niepodległościowego socjalizmu, ewoluujący w stronę prawicy. Lider ROP, poseł z list LPR.‬
Miejsca pamięci

LICZBA MIEJSC PAMIĘCI

© 2019 -   pamietajskadjestes.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone