Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Stanisław Burhardt-Bukacki urodził się 8 stycznia 1890 roku w Cannes. Pochodził z bardzo patriotycznej rodziny, jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym, a dziadek walczył w powstaniu listopadowym. Obserwując jego młodzieńcze losy można odnieść wrażenie, że służba w legionach była konsekwencją przyjętego systemu wartości i tradycji patriotycznych, które wyniósł z rodzinnego domu. Już podczas nauki w częstochowskim gimnazjum zaangażował się w działalność ruchu niepodległościowego należał do towarzystwa „Sokół”, a od 1910 roku do Związku Strzeleckiego, działał także w Związku Walki Czynnej i Polskich Drużynach Strzeleckich.

Wybuch pierwszej wojny światowej zastał go podczas kursu instruktorskiego Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu. Zgłosił się do Pierwszej Kompani Kadrowej i objął dowództwo nad jednym z plutonów. Szybko uzyskał awans na podporucznika i niedługo później objął dowództwo nad 4. kompanią III batalionu 1. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Z początkiem 1915 roku Stanisław otrzymał kolejny awans, tym razem na kapitana i zaczął dowodzić I batalionem 1. Pułku Piechoty. W kwietniu 1916 roku zastał awansowany do stopnia majora piechoty. Jeszcze w tym samym roku objął dowództwo nad 5. Pułkiem Piechoty początkowo jako zastępca rannego podczas bitwy pod  Kostiuchnówką Leona Berbeckiego, a od grudnia jako samodzielny dowódca. Burhardt-Bukacki nie oszczędzał się w boju. Dwukrotnie ranny, po raz pierwszy w grudniu 1914 roku pod Łowczówkiem, a drugi raz podczas bitwy pod Jastkowem w sierpniu 1915 roku. W czasie wspomnianej wcześnie bitwie pod Kostiuchnówką w roku 1916 wykazał się ogromnym męstwem.

Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej
fot. Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej

W trakcie kryzysu przysięgowego został internowany w obozie w Beniaminowie. Z niewoli zwolniony 15 października 1918 roku. Po odzyskaniu wolności objął dowództwo nad Polską Organizacją Wojskową działającą na terenach okupowanych przez Austriaków. W listopadzie tego samego roku wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”, a wkrótce został szefem Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a także walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym Stanisław Burhardt-Bukacki szybko piął się po szczeblach wojskowej kariery. W roku 1924 został awansowany na stopień generała brygady z 5. lokatą w korpusie generalskim. Podczas przewrotu majowego pozostał wierny marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. W 1935 roku objął stanowisko Inspektora Armii, a już w następnym roku awansował do stopnia generała dywizji.

Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej. fot. Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej.

Fragment referatu pt. „Przysposobienie wojskowe” wygłoszonego 28 marca 1926 roku na Pierwszym Plenarnym Posiedzeniu Rady Naczelnej Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego:

„Wojna światowa wykazała niezbicie, że tylko wspólny wysiłek całego narodu – zgodna praca wszystkich walczących i pozostałych w kraju obywateli – może zapewnić narodowi utrzymanie jego bytu niepodległego. Całkowite zrealizowanie hasła naród pod bronią – w jego najszlachetniejszym znaczeniu – jest dzisiaj obowiązkiem każdego narodu, dążącego do zachowania swego bytu (…). Najwyższy więc czas, by i społeczeństwo polskie zdało sobie sprawę z tego, że w obliczu gromadzących się nad naszemi granicami chmur nie można dalej trwać w bezczynności, że trzeba wziąć się do solidnej, wytężonej pracy.”

Tuż przed wybuchem II wojny światowej doświadczonemu i błyskotliwemu generałowi Burhardt-Bukackiemu zostało powierzone szefostwo Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Zajął się negocjowaniem umowy o odtworzeniu Wojska Polskiego we Francji. Umowy tej musiał nauczyć się na pamięć, gdyż sztab posiadał tylko jeden egzemplarz, a robienie notatek zostało zakazane, ze względu na tajność całego przedsięwzięcia.

Po kapitulacji Francji objął dowództwo nad polskim zgrupowaniem w Szkocji. Zmarł w Edynburgu 6 czerwca 1942 roku z powodu ciężkiej choroby. Został pochowany na jednym z edynburskich cmentarzy.

Stanisław Burhardt-Bukacki fot. Stanisław Burhardt-Bukacki

Źródła:

  • „100 Polskich Legionistów” wyd. Świętego Filipa Apostoła rok 2018
 

Miejsca pamięci

POWIĄZANE KADRY

DZIENNIK HISTORII POLSKI

29 Maja
1493 (531 lat temu)
Na Górze Przemysława w Poznaniu wielki mistrz zakonu krzyżackiego Johann von Tieffen złożył hołd lenny królowi Polski Janowi I Olbrachtowi (grafika).
1580 (444 lata temu)
Król Stefan Batory otrzymał od papieża Grzegorza XIII tytuł „Fidei defensor”. Było to papieskie uznanie zasług Batorego w obronie wiary i tradycji chrześcijańskich, a także nagroda za zasługi i zachęta do dalszych działań przeciwko Turkom i Tatarom.
1831 (193 lata temu)
W czasie powstania listopadowego miała miejsce bitwa pod Rajgrodem. Wojska powstańcze pod dowództwem generała Antoniego Giełguda pokonały wojska rosyjskie feldmarszałka Fabiana Gottlieba von der Osten-Sackena.
1861 (163 lata temu)
Zmarł wybitny polski uczony, historyk i działacz niepodległościowy Joachim Lelewel.
1878 (146 lat temu)
W Siedlcach urodził się Antoni Ponikowski, działacz Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego, inżynier, profesor i rektor Politechniki Warszawskiej, a także minister wyznań religijnych i premier Rzeczpospolitej Polskiej.
1916 (108 lat temu)
Urodził się żołnierz AK, historyk, profesor UJ Wacław Felczak. Był kurierem i emisariuszem rządu RP na uchodźstwie, a po wojnie więziony przez komunistów.
1920 (104 lata temu)
W czasie wojny polsko-bolszewickiej miała miejsce bitwa pod Wołodarką. Było to zbrojne starcie pomiędzy polską armią, a I Armią Konną Siemiona Budionnego. Polacy odparli źle zorganizowany sowiecki atak ogniem z karabinów maszynowych, a następnie przypuścili szarżę na pozycje wroga. Obie strony poniosły ciężkie straty.
1934 (90 lat temu)
W Warszawie bojówka Obozu Narodowego Radykalnego ostrzelała siedzibę Polskiej Partii Socjalistycznej na Woli. Rany odniosło 7 osób. PPS-owskie bojówki w odwecie zaatakowały lokale należące do narodowców.
1939 (85 lat temu)
W Krakowie 2 Pułk Artylerii Lekkiej i 10 Pułk Artylerii Ciężkiej otrzymały uroczyście sztandary ufundowane przez społeczeństwo Przemyśla i Ziemi Przemyskiej. Sztandary wręczył generał dywizji Juliusz Rómmel (zdjęcie).
1945 (79 lat temu)
W Siedliskach w województwie podkarpackim miało miejsce lokalne zawieszenie broni pomiędzy przedstawicielami polskiego podziemia antykomunistycznego, a przedstawicielami Ukraińskiej Powstańczej Armii. Jego inicjatorem był dowódca Kompanii D-14 Batalionu D Zgrupowania Warta major Dragan Sotirović (zdjęcie).
1957 (67 lat temu)
Zmarł generał Emil Przedrzymirski-Krukowicz podczas kampanii z września 1939 roku dowodził Armią „Modlin”.
1967 (57 lat temu)
Arcybiskup Karol Wojtyła został mianowany na kardynała.
Miejsca pamięci

LICZBA MIEJSC PAMIĘCI

© 2019 -   pamietajskadjestes.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone | Ustawienia ciasteczek