Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Generał Stanisław Burhardt-Bukacki

Stanisław Burhardt-Bukacki urodził się 8 stycznia 1890 roku w Cannes. Pochodził z bardzo patriotycznej rodziny, jego ojciec brał udział w powstaniu styczniowym, a dziadek walczył w powstaniu listopadowym. Obserwując jego młodzieńcze losy można odnieść wrażenie, że służba w legionach była konsekwencją przyjętego systemu wartości i tradycji patriotycznych, które wyniósł z rodzinnego domu. Już podczas nauki w częstochowskim gimnazjum zaangażował się w działalność ruchu niepodległościowego należał do towarzystwa „Sokół”, a od 1910 roku do Związku Strzeleckiego, działał także w Związku Walki Czynnej i Polskich Drużynach Strzeleckich.

Wybuch pierwszej wojny światowej zastał go podczas kursu instruktorskiego Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu. Zgłosił się do Pierwszej Kompani Kadrowej i objął dowództwo nad jednym z plutonów. Szybko uzyskał awans na podporucznika i niedługo później objął dowództwo nad 4. kompanią III batalionu 1. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Z początkiem 1915 roku Stanisław otrzymał kolejny awans, tym razem na kapitana i zaczął dowodzić I batalionem 1. Pułku Piechoty. W kwietniu 1916 roku zastał awansowany do stopnia majora piechoty. Jeszcze w tym samym roku objął dowództwo nad 5. Pułkiem Piechoty początkowo jako zastępca rannego podczas bitwy pod  Kostiuchnówką Leona Berbeckiego, a od grudnia jako samodzielny dowódca. Burhardt-Bukacki nie oszczędzał się w boju. Dwukrotnie ranny, po raz pierwszy w grudniu 1914 roku pod Łowczówkiem, a drugi raz podczas bitwy pod Jastkowem w sierpniu 1915 roku. W czasie wspomnianej wcześnie bitwie pod Kostiuchnówką w roku 1916 wykazał się ogromnym męstwem.

Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej
fot. Komenda 5. Pułku Piechoty Legionów Polskich po bitwie pod Kostiuchniówką mjr Burhardt-Bukacki drugi od prawej

W trakcie kryzysu przysięgowego został internowany w obozie w Beniaminowie. Z niewoli zwolniony 15 października 1918 roku. Po odzyskaniu wolności objął dowództwo nad Polską Organizacją Wojskową działającą na terenach okupowanych przez Austriaków. W listopadzie tego samego roku wyznaczony na stanowisko szefa Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”, a wkrótce został szefem Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej, a także walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.

W dwudziestoleciu międzywojennym Stanisław Burhardt-Bukacki szybko piął się po szczeblach wojskowej kariery. W roku 1924 został awansowany na stopień generała brygady z 5. lokatą w korpusie generalskim. Podczas przewrotu majowego pozostał wierny marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu. W 1935 roku objął stanowisko Inspektora Armii, a już w następnym roku awansował do stopnia generała dywizji.

Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej. fot. Legiony na froncie wschodnim. Major Burhardt-Bukacki siedzi drugi od lewej.

Fragment referatu pt. „Przysposobienie wojskowe” wygłoszonego 28 marca 1926 roku na Pierwszym Plenarnym Posiedzeniu Rady Naczelnej Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego:

„Wojna światowa wykazała niezbicie, że tylko wspólny wysiłek całego narodu – zgodna praca wszystkich walczących i pozostałych w kraju obywateli – może zapewnić narodowi utrzymanie jego bytu niepodległego. Całkowite zrealizowanie hasła naród pod bronią – w jego najszlachetniejszym znaczeniu – jest dzisiaj obowiązkiem każdego narodu, dążącego do zachowania swego bytu (…). Najwyższy więc czas, by i społeczeństwo polskie zdało sobie sprawę z tego, że w obliczu gromadzących się nad naszemi granicami chmur nie można dalej trwać w bezczynności, że trzeba wziąć się do solidnej, wytężonej pracy.”

Tuż przed wybuchem II wojny światowej doświadczonemu i błyskotliwemu generałowi Burhardt-Bukackiemu zostało powierzone szefostwo Polskiej Misji Wojskowej w Paryżu. Zajął się negocjowaniem umowy o odtworzeniu Wojska Polskiego we Francji. Umowy tej musiał nauczyć się na pamięć, gdyż sztab posiadał tylko jeden egzemplarz, a robienie notatek zostało zakazane, ze względu na tajność całego przedsięwzięcia.

Po kapitulacji Francji objął dowództwo nad polskim zgrupowaniem w Szkocji. Zmarł w Edynburgu 6 czerwca 1942 roku z powodu ciężkiej choroby. Został pochowany na jednym z edynburskich cmentarzy.

Stanisław Burhardt-Bukacki fot. Stanisław Burhardt-Bukacki

Źródła:

  • „100 Polskich Legionistów” wyd. Świętego Filipa Apostoła rok 2018
 

Miejsca pamięci

POWIĄZANE KADRY

DZIENNIK HISTORII POLSKI

3 Grudnia
1830 (192 lata temu)
Utworzony został Rząd Tymczasowy, na jego czele stanął książę Adam Jerzy Czartoryski, a dowództwo nad wojskiem objął generał Józef Chłopicki.
1886 (136 lat temu)
Na świat przyszedł Adam Skwarczyński,żołnierz Legionów Polskich oraz Polskiej Organizacji Wojskowej działacz polityczny, piłsudczyk.
1907 (115 lat temu)
Urodził się w Kijowie kapitan Marynarki Wojennej Jan Grudziński. Był ostatnim dowódcą okrętu podwodnego ORP „Orzeł”.
1916 (106 lat temu)
W Przededworzu k. Chmielnika urodził się por. Stanisław Grabda ps. „Bem”, „Vir-Olszyna”, oficer Wojska Polskiego, Organizacji Wojskowej Związek Jaszczurczy, Narodowych Sił Zbrojnych, Brygady Świętokrzyskiej NSZ, Armii Krajowej.
1917 (105 lat temu)
Urodził się w Żywcu Wilhelm Brasse, był więźniem KL Auschwitz. Twórca obozowych zdjęć więźniów.
1918 (104 lata temu)
W Poznaniu rozpoczęły się obrady Polskiego Sejmu Dzielnicowego. Było to zgromadzenie na którym dyskutowano na temat przyszłości kraju, jego ustroju i granic. Jednym z postulatów wysuniętych przez obradujących 1200 posłów było żądanie utworzenia Polski z dostępem do morza.
1920 (102 lata temu)
W Mołodecznie, obecnie miejscowość na Białorusi, Naczelny Wódz Józef Piłsudski dokonał uroczystego wręczenia sztandaru 5 Pułkowi Piechoty Legionów.
1925 (97 lat temu)
Urodził się Stefan Dąmbski żołnierz grupy dywersyjnej podobwodu AK Rzeszów-Południe, egzekutor Armii Krajowej.
1940 (82 lata temu)
Cyryl Ratajski został mianowany, przez premiera rządu RP na uchodźstwie Władysława Sikorskiego, na stanowisko Delegata Rządu RP na Generalne Gubernatorstwo, a później na cały kraj.
1944 (78 lat temu)
Podczas próby przedarcia się przez komunistyczną obławę poległ wraz z kilkoma swoimi żołnierzami ppor. Czesław Zajączkowski „Ragner”, dowódca IV batalionu 77. pp Armii Krajowej, a następnie Zgrupowania „Południe” na Nowogródczyźnie.
1948 (74 lata temu)
W Gliwicach funkcjonariusze UB aresztowali ppor. Kazimierza Chmielowskiego ps. „Rekin”, żołnierza Związku Walki Zbrojnej-Armii Krajowej, 3. i 5. Wileńskiej Brygady AK, zastępcę dowódcy 3. Brygady Wileńskiej Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano w Białymstoku 1 kwietnia 1950 roku.
1949 (73 lata temu)
Podczas walki z Grupą Operacyjną UB i KBW zginęli żołnierze Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Ostatni komendant lll Okręgu NZW Białystok por. Kazimierz Żebrowski ps. „Bąk” oraz jego syn Jerzy Żebrowski ps. „Konar”.
Miejsca pamięci

LICZBA MIEJSC PAMIĘCI

© 2019 -   pamietajskadjestes.pl - Wszelkie prawa zastrzeżone